Ik was als kind ook altijd gefascineerd door kerken. Wij hebben de traditie om met ons gezin in elke kerk dat we tegenkomen een kaarsje te branden voor onze familie. Elke keer als wij een kerk bezochten, liet het een grote indruk op mij achter en stelde ik me vragen: waar komt dat verhaal vandaan, waarom zijn alle kerken zo groot en zo rijkelijk versierd? Om helemaal transparant te zijn was ik ook heel erg bang van Jezus gedurende mijn kindertijd, aangezien hij altijd werd afgebeeld aan het kruis met spijkers door zijn handen en voeten. Kan je het een kind van zes kwalijk nemen? De interesse in geschiedenis bleef beperkt tot af en toe eens een wikipedia-pagina te bezoeken en mama en papa te vervelen met de vraag: 'waar komt dit vandaan'. 

Mijn interesse nam voor het eerst een 'academische' vorm aan toen ik naar het middelbaar vertrok en koos voor Grieks-Latijn. Ik was in mijn nopjes in deze richting: antieke literatuur kunnen vertalen, kennismaken met de oude Grieks-Romeinse leefwereld en de bijhorende mythologische cultuur. Daarbuiten was geschiedenis mijn lievelingsvak. Het was ook gedurende die zes jaar dat ik echt een passie kreeg voor de twee Wereldoorlogen. Ik verdiepte mij in deze materie op alle mogelijke manieren: musea in de Westhoek gaan bezoeken, films en series kijken, elke term en naam opzoeken die ik ergens hoorde of las. Op het einde van het zesde middelbaar twijfelde ik dan ook over de richting Geschiedenis. Wegens zogezegd gebrek aan werkmogelijkheden werd mij aangeraden toch iets anders te gaan doen. Na één jaar Toegepaste Economische Wetenschappen te studeren bleek ik niet op mijn plek te zitten en maakte ik toch de beslissing Geschiedenis te gaan studeren.

Beste beslissing van mijn leven! Het eerste jaar bestaat natuurlijk uit allemaal heel brede vakken, maar na de eerste bachelor kon je kiezen voor de afstudeerrichting Geschiedenis van de Oudheid. Ik moest hier geen twee keer over nadenken. Vandaag de dag zit ik in mijn masterjaar. Natuurlijk is het hard werken, maar ik doe het met een grote glimlach op mijn gezicht. Ik zit helemaal op mijn plek.

Hoe ik juist op het idee ben gekomen van een blog te beginnen? Wel daar zijn meerdere factoren verantwoordelijk voor. Vaak zien wij in de les iets waarvan ik denk: dat is nu echt eens een leuk feitje. Vervolgens vertel ik dat feitje vaak aan vriendinnen die altijd verrast of geamuseerd reageren. Ten tweede kijk en beluister ik veel films, series en podcasts over geschiedenis, die soms niet zo toegankelijk zijn voor breed publiek. Dat zou ik graag op een meer ontvankelijkere manier overdragen. Maar om echt heel concreet te zijn, de aanleiding was de trend op TikTok van mannen en het concept 'the Roman Empire'. Als je er nog nooit van hebt gehoord, de trend luidt als volgt: mannen zouden zogezegd meermaals per week of soms zelfs per dag denken aan het Romeinse Rijk. Natuurlijk duurde het niet lang of vrouwen gaven hun variant van 'the Roman Empire'. Hieruit bleek dat veel mensen een grote interesse hebben voor historische figuren en gebeurtenissen. 

Het is voor jullie, sympathisanten, mede-studenten en kenners, dat ik deze blog heb gemaakt. Geniet ervan :)